| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 |
گر کُنی یک دَم اراده،با یگانهای عظیم
پُشت تو،خوانم نماز جمعه را در اورشلیم
ای سپهسالار ایران،قلب تو پُر نور باد
دشمنان ِ رهبر و تو،تا قیامت کور باد
دیوار اتاق رهبرانقلاب مزین به لحظه شهادت
دانش آموز سیزده ساله "محمدرسول رضایی" است.
او از تبار "حسین فهمیده" بود
و روح استکبارستیزش باعث شد تا طبق سفارش او
همکلاسیهایش روز تشییع او
پرچم استکبار را به آتش بکشند.


وقتی که از خون ترسیدیم، از آبرو ترسیدیم، از پول ترسیدیم،
بخاطر خانواده ترسیدیم، بخاطر دوستان ترسیدیم، بخاطر راحتی
و عیش خودمان ترسیدیم، به خاطر پیدا کردن کاسبی، برای پیدا
کردن یک خانه دارای یک اتاق بیشتر از خانه قبلی، وقتی بخاطر
این چیزها حرکت نکردیم، معلوم است، 10 نفر مثل امام حسین هم
که بیایند همه شهید خواهند شد.
ر
22 بهمن «عید ظفر» است. در این روز بود که ملت ایران، میلاد نوین یافت و سرمه ی شریعت بر دیدگان بصیرت خویش کشید و امامت و ولایت را به شایسته ترین وجه، گردن نهاد.
جمهوری اسلامی ما جاوید است
دشمن ز حیات خویش نومید است
آن روز که عالم ز ستمگری خالی است
ما را و همه ستم کشان را عید است