نرمش قهرمانانه
سال گذشته یکی از رفقا درمورد لزوم رابطه و صلح با آمریکا گفت، به او جواب دادم:"آمریکا عوض شده یا ما تغییر کرده ایم؟" سکوت کرد و گفت:"خُب امام حسن(ع) هم صلح کرد" جواب دادم:"امام حسن(ع) به خاطر خیانت یارانش صلح کرد،مگر ما مرده باشیم که رهبری مجبور به صلح شوند"؛اشکش جاری شد گفت:"به خدا قسم جانم را فدای اسلام و آقا می کنم ولی دیگر حرفی نمی زنم که بوی خیانت بدهد".
آنهایی که زود فراموش می کنند،یادشان باشد ما با شمشیرهای برهنه دور خیمهی سید علی آماده نشسته ایم،صلح زمانی است که طرف مقابل از خواسته هایش کوتاه بیاید و به خواسته های برحق ما گردن بگذارد.صلح یک طرفه رذالت و خاری است.
مطلبی را در فضای مجازی دیدم پاک شرمنده شدم،"نرمش قهرمانانه" یعنی این:
ما هستیم
در موسم سخت ابتلا می آییم
یکشنبه به یاد شهدا می آییم
حاشا که برای نان " ولی " بفروشیم
حالا که " علی " گفته بیا می آییم
خدایا
خدایا...
نمی دانم که با این ناسپاسی، چگونه تمنایم را از تو طلب نمایم.
از تو که خورشیدی را در زمستانی ترین روزهای زندگیم تاباندی،
به خود بالیدم که چنین عزیز درگاهت بوده ام!
اینک خورشیدم در افق آرزوها در حال غروب است؛
و مانده ام دلتنگ در حسرت آرزوهای مانده بر دل
و هراس از سکوت و تنهایی ِ شب...
